۳.۲۹.۱۳۸۹





حق با توست

بی حوصلگی و عذاب همه از من است

وگرنه آنقدر ها هم سخت نبود

روبری هم می ایستادیم با فرسنگ ها فاصله

فقط صدا بود و من

تو را تجسم می کردم و

تو شاید مرا

خداحافظ! خدا حافظ!

به هر حال که می روی

پس

دوستت دارم، خلاص!