حق با توست
بی حوصلگی و عذاب همه از من است
وگرنه آنقدر ها هم سخت نبود
روبری هم می ایستادیم با فرسنگ ها فاصله
فقط صدا بود و من
تو را تجسم می کردم و
تو شاید مرا
خداحافظ! خدا حافظ!
به هر حال که می روی
پس
دوستت دارم، خلاص!
.اینجا همه با هم تصادف می کنند. چهار راه بی ستون و بی پایه و بی چراغ است شعبه هم ندارد.
0 Comments:
ارسال یک نظر
<< Home