نه دلهامان
که خود
می رسيم به هم هزاران بار
با هيچ کلام
در ايستگاههای ترديد و انتظار
و از برابر چشممان
می گذرد هميشه
قطار و ما
در اندک لحظه ی توقف
درنگ می کنيم که
!شايد فرصتی ديگر